Ieder seizoen zal sporen achterlaten.
In ‘t voorjaar toont de narcis zijn trompet,
verwelkt pas als de roos diep rood aanzet,
de herfst weet het viooltje paars te maken,
de krokus zal de wintersneeuw aanraken;
zo gaat iedere kale boom weer bloeien,
de zomerregen maakt grauw land weer groen en
geeft sleutelbloemen die je weer mag maaien.

Maar ‘t leven, dat als hongerige stroom
ons overspoelt, de dagen die vergingen,
verdwenen in de zonneloze nachten?
Ambitie, liefde, brandende gedachten?
Te vroeg verloren, vreugd is slechts te vinden
in ‘t dorre kaf van een gestorven droom.

Oscar Wilde